Po homilii następuje obrzęd zawarcia małżeństwa. Wszyscy obecni na sali wstają. Narzeczeni zbliżają się do ołtarza. Stają przed kapłanem. Kapłan zwraca się do nich po  imieniu i zadaje im następujące pytania:

 Czy chcecie dobrowolnie i bez żadnego przymusu zawrzeć związek małżeński?

 Narzeczeni: Chcemy

 Czy chcecie wytrwać w tym związku w zdrowiu i w chorobie, w dobrej i złej doli, aż do końca życia?

 Narzeczeni: Chcemy

Czy chcecie z miłością przyjąć i po katolicku wychować potomstwo, którym was Bóg obdarzy?

 Narzeczeni: Chcemy

W chwili zawierania małżeństwa narzeczeni zwracają się do siebie i podają sobie prawe dłonie, a kapłan wiąże je końcem stuły.

Przysięga małżeńska

JA (tu swoje imię), BIORĘ CIEBIE (tu imię narzeczonej/ego) ZA ŻONĘ/MĘŻA I ŚLUBUJĘ CI MIŁOŚĆ, WIERNOŚĆ I UCZCIWOŚĆ MAŁŻEŃSKĄ ORAZ ŻE CIĘ NIE OPUSZCZĘ AŻ DO ŚMIERCI

TAK MI DOPOMÓŻ PANIE BOŻE WSZECHMOGĄCY W TRÓJCY JEDYNY I WSZYSCY ŚWIĘCI

Uroczyste potwierdzenie kapłana:

„Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela. Małżeństwo przez Was zawarte, ja powagą Kościoła katolickiego potwierdzam i błogosławię w Imię Ojca i Syna i Ducha Św. Amen”

Po zawarciu małżeństwa kapłan błogosławi obrączki. Mąż nakłada na serdeczny palec żony obrączkę przeznaczoną dla niej i zwracając się do niej po imieniu mówi:

mężu/żono przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.